Imponse unha reflexión colectiva
8 xuño 2009Despois dun novo retroceso electoral, que nos sitúa por debaixo da barreira do 10% de votos nos país, é absolutamente imprescindible profundizar nas reflexións encetadas na recente Asemblea Nacional.
É evidente que os debates asembleares non foron suficientemente intensos nin os seus froitos maduros abondo como para pensar que temos o traballo de reformulación política do BNG feito. Máis ben, case nin o iniciamos. Pero hai que facelo, e non podemos agardar: cumpre abordalo sen precipitacións, con serenidade, mais igualmente con valentía e sinceridade por todas as partes.
E debe ser unha reflexión colectiva, guiada polo ben común do BNG e do país, e non pola defensa de posicións de grupo. Hai que entender dunha vez por todas que á sociedade non lle interesa saber quen é quen dentro do BNG, senón o que o BNG pode ofrecerlle para confiarlle o seu voto. E, desde logo, todos os sectores que compoñen o BNG teñen moito o que mudar para permitir que o BNG no seu conxunto mude para ir ao encontro da sociedade.
O que se nos ocorre é propoñer a realización dunha Convención Política no inicio do novo curso político, como foro de discusión a respecto dos eixos sobre os que o BNG debe articular un novo proxecto político socialmente atractivo e capaz de inverter a deprimente tendencia experimentada elección tras elección. Non podemos esperar até a próxima Asemblea Nacional: hai que reaccionar xa, o canto antes.
Máis que nunca, hai que aparcar as siglas de cada un e tratarnos como compañeiras e compañeiros, pero sen que iso signifique un pechamento de filas que inviabilice o debate, senón, moi polo contrario, unha disposición sincera a discutir sen apriorismos nin intereses cativos.
P.S. É verdade que o modelo electoral non nos favorece, aínda máis nunha circunscrición estatal; é verdade que a campaña mediática converteu estas eleccións nun plebiscito bipartidista, invisibilizando calquera opción que non fose PSOE ou PP; é verdade que a recente derrota do 1 de marzo aínda nos está a pasar factura; que a nova dirección do BNG leva menos dun mes nos seus postos; que non houbo tempo para tentar reconectar coa sociedade; etc... etc... etc... Todo iso é verdade, pero a máis indiscutible das realidades é que este nivel de voto nos retrotrae a 20 anos atrás, e iso é algo que temos que mudar antes de que ameace a viabilidade política do BNG como proxecto de futuro.
8 xuño 2009 ás 12:59 pm
A viabilidade futura do BNG como proxecto de futuro/presente está xa amenazada.
Por debaixo do 5% de votos nalgunhas eleccións non participas. O resultado é calamitoso sin paliativos. O 90% da xente non confía no BNG como xestores do poder político, nin nas nosas propostas. Mais clariño non nolo poden decir.
A tarefa de cambio é tan enorme que dubido que sexamos capaces de conseguilo.
É mais: o dano feito, pola miopía política de non albiscar isto, semella irrecuperable. Só a xuventude, unha nova xeración de xente entre 20-30 anos podería dar un aire novo. Pero onde están ??. Unha das cousa mais chamativas das Asambleas é que todos parecemos sesenteros.
Apertas, e con todo, unha aperta fraternal a todos.
8 xuño 2009 ás 2:14 pm
Deixo o que escrevi noutro post, mas deveria de ir aqui:
Resultado das eleições: 9%. Baixamos a barreira psicológica do 10%, essa que marca a diferença entre as forças com vocação de liderar projectos e as que são inermes à sociedade, que mantêm projectos independentemente da majoria social e que primam os modelos teóricos. O BNG é JÁ DE FACTO uma força política marginal na sociedade galega. Que tem um voto fidel (7-10%), mas que, como essas forças, actua aguardando o dia em que “os demais” se iluminem e se acheguem a nós. Isto é ao jeito doutros modelos e referentes em Europa: ERC, Aralar, EA (precissamente com os que fomos na coaligação -que andam também nessas percentagens-), Die Gruenen, Die Linke, O Bloco, A esquerda verde de muitos países, etc…
É dizer, há dous modelos de partido: os que representan os anteriores onde se faz um modelo de país e aguarda-se por que os demais se vaiam convencendo ou os que partindo duns mínimos programáticos (identidade nacional, esquerda…) adaptam outros aspectos para “achegar-se” a essa sociedade. Logicamente os primeiros definem aos segundos como revissionistas (lógico, por outra parte) e os segundos aos primeiros como dogmáticos (lógico também). Em todo caso no BNG convivem os dous movimentos incompatíveis.
A suposta necessidade da união para manter esse 20% dos votos refuta-se falsa. Para ter um 7% dos votos abonda com ser um BN-PG como nos anos 80.
Há uma outra cousas paradóxica e que amostra a inutilidade deste BNG: havendo como nunca mais nacionalistas, mais movimentos sociais nacionalistas e mais consciência nacional, estamos achegando-nos aos percentagens de apoio social de princípios dos anos 80 (quando havia BN-PG, PSG…). Algo está a errar totalmente.
Coido que nem só é responsabilidade de todos os do BNg, mas também daqueles que, sabendo que já com a UPG não há que fazer, também não dão o movimento de valentia que isso requer.
Mas isto é algo que devém de muito atrás. O BNG está sem referente, sem ilussão (onde está aquel apoio social da mocidade -fundamental para qualquer partido “anovador” e com projecção de futuro-), com desputas internas, sem coesão partidária…
E coma sempre a “culpa dos outros”. A quem podem convencer já? Quando se tem mais medo de que nova gente entre na organização nacionalista a que não tenhamos militantes algo “cheira mal”.
8 xuño 2009 ás 2:33 pm
A maiores:
1. Importante a caída em lugares onde o BNG tem responsabilidades de governo municipal ou onde o nacionalismo tem uma base relativamente assentada: Cangas, p.ex. A cercania dos militantes e simpatizantes é total com o resto da sociedade. Já nas galegas baixamos, agora mais. Que terá que ver a acção municipal do BNG? Que degrau tem a ver as hesitações do BNG com o PXOM em aspectos chave?… Falemos de moanha, bueu, o porrinho, monforte… E nada a dizer das cidades!!
2. O famoso bipartidismo é já um cliché próprio. Esse bipartidismo afectou quando o BNG atingiu o seu eurodiputado no 99? Daquela parez que não afectara tanto. Então deixemos de procurar culpáveis fóra. JÁ ESTÁ BEM! Os responsáveis estão dentro. Para o bom e para o mau. É responsabilidade nossa adaptar-nos às mudanças sociais, mediáticas e económicas que há no país.
3. A mocidade… Estaria bem fazer um estudo (deixo-o para o Carlos Neira que faz muito bons trabalhos), mas há uma relação muito importante entre êxito eleitoral do BNG – confluência com a mocidade. Os nados desde meiados dos 80 já não têm o BNG como principal referência política. Terá que ver o liderado do Quintana, Jorquera ou mesmo Aymerich que tão longe estão dos modelos “juvenis” que, ninguém o pode negar, tinha muito mais o Beiras?
4. É que ninguém via já a péssima campanha que levava o BNG? Outra vez centrados em grandes encontros nas cidades e vilas. Cum slogan que nada transmitia (fixai-vos na boa campanha que Europa Ecologie fez). “Aonde imos?” isso diria eu. Imos a europa a que? Também perguntava eu há alguns dias: de parola, de romaria…
5. Falais de unidade, mas não será o momento de “diversificar” no nacionalismo? O BNG tem muito difícil chegar à mocidade que, lembro, três de cada quatro se criarom nas cidades ou áreas metropolitanas, longe de modelos rurais, de tradição galega ou mesmo longe da língua. Porém com grandes ligações no ecologismo (em maior ou menor medida), na liberdade individual, na defesa dos sectores públicos (sanidade, ensino), comprometida com a solidariedade (a das ONG, sim, essa que tanto repúdia a UPG)… Isto todo é o que o BNG já não sabe ouvir.Não é voltar aos movimentos sociais ou às origens, é compreender QUE QUERE A SOCIEDADE, propondo a nossa visão para isso.
5. Uma revisão total da análise social e linguística do país. Comprender que há muita povoação que deseja maiores quotas de promoção para o galego, mas não se isso se interpreta como imposição. Aceitar já que a nação galega pode existir sem que a língua galega for majoritária entre nós. Comprender que não se pode estar a exigir a todos que empreguem o galego em todo momento e lugar. Que o de Galiza em galego não é viável neste momento histórico.
Cómpre, em definitiva, como dizia Schumpeter (e não compartilho praticamente nada da sua teoria económica) não empregar cuitelos de manteiga para cortar entrecotes de vitela. Cómpre mudar as nossas ferramentas para este momento histórico NOVO. Cómpre, e isso também é uma ferramenta, uma NOVA organização nacionalista.
8 xuño 2009 ás 2:51 pm
Varias cousas…
Unha, dende a hostia anterior non houbo tempo de refacerse, especialmente a nova dirección do BNG ainda non foi quen de lanzar unha nova mensaxe a sociedade, polo tanto ista segunda hostia penso que ainda non é imputable a nova equipa, o que si xa será responsabilidade dos novos son os resultados das municipais do 2011, así que xa se poden ir poñendo as pilas nas mensaxes, na imaxe, no programa e nas candidaturas, (as cousas pintan moi mal especialmente non ámbitos urbans)…
Segunda, unha crítica a “todos” os militantes, nistas eleccións non se traballou nadiña, (houbo incluso militantes que nin foron votar)….
¿Cantos se esforzaron en acudir aos actos de campaña?…
¿Cantos estiveron onte de interventores e apoderados?…
¿Cantos fixeron campaña activa no seu círculo social e familiar ofertándolle a xente papeletas e explicandolle que o BNG se presentaba a istas eleccións e a importancia de ter un bo resultado para disfrutar por mais tempo do europarlamentario?…
¿Cantos se molestaron o día de onte de recordarlle a familiares e a amigos de ir votar ou, de selo caso, de levalos?…
Por último, ¿cantos votaron eles mismos ou quedaron durmindo na casa?…
Insisto, si se adicara o mesmo esforzo ao traballo coa sociedade que o que se dedica as leas internas, ao mellor os nosos resultados non serían tan malos…
8 xuño 2009 ás 3:02 pm
candidaturas, (as cousas pintan moi mal especialmente non ámbitos urbans)…
Segunda, unha crítica a “todos” os militantes, nistas eleccións non se traballou nadiña, (houbo incluso militantes que nin foron votar)….
¿Cantos se esforzaron en acudir aos actos de campaña?…
¿Cantos estiveron onte de interventores e apoderados?…
¿Cantos fixeron campaña activa no seu círculo social e familiar ofertándolle a xente papeletas e explicandolle que o BNG se presentaba a istas eleccións e a importancia de ter un bo resultado para disfrutar por mais tempo do europarlamentario?…
QUE TRABALLEN OS DA UPG QUE SON OS QUE PODEN DICIR. OS DEMAIS SOMOS CANS
8 xuño 2009 ás 3:11 pm
Un. Porque cres ti que os militantes pasan do BNG? Dígocho eu, porque o BNG tamén pasa deles. Si tan entregados estaban a causa como parecía, polos resultados da Asemblea Nacional, porque non o estiveron na campaña?
Dous. Como que a nova dirección non ten responsabilidade algunha? Acaso non son os mesmos que estaban antes? Que mudou?
Tres. En canto a reflexión colectiva que se propón no artigo coido que máis que reflexión política compre terapia de grupo (demasiadas emocións confrontadas).
Catro. Alédame ver que agora outros lle ven as orellas o lobo. Canda algúns presaxiabamos isto, máis que reflexionar buscábase a un chivo espiatorio ó que executar.
8 xuño 2009 ás 3:31 pm
Lembramo-nos de Santa Bárbara quando trona… O declive eleitoral nom empezou onte, nem sequera nas anteriores, pero seguimos a teoria infame de “preferimos ter menos votos e máis poder”, que agora também poderiam aplicar, já que vai haver eurodeputada (a tempo parcial). Agora lembrem todo o que puiderom facer no governinho e nom figerom, lembrem tantas renúncias, lembrem o despreço aos movimentos sociais… e começarám a entender algo.
8 xuño 2009 ás 3:43 pm
home, sorpresa,co ben que iades.
Eu xa vía todo arranxado, levades 3 meses facendo análises e proxectando un +BNG que ía resolver todos os males coa reflexión serena e profunda e agora resulta que pedides unha convención? iso que ven sendo? unha asemblea ordinaria? outro congreso extraordinario? ou unha reunión de notables?
Algúns dixemos no seu momento que non había tanta presa en facer o congreso, que se podía esperar a unha asemblea ordinaria, que tocaba en outono,
na que se revisase todo, estatutos, organización, teses políticas etc, e se elexirá unha executiva e un consello nacional con outros criterios,pero os +BNG e os + UPG tiñades presa, pois canto mais lonxe do poder menos forza a vosa e había que manter o reparto +BNG coa UPG, ese reparto ao 50% que tendes dende hai moitos anos en tod, cargos e poder interno.
Sobre o traballo da militancia, é pouco, seguro que si, pero os que non participamos en +BNG nin na UPG, todo o que fagamos, por pouco que sexa é máis do que a organización merece tendo en conta o trato que recibimos.
Na miña opinión hai moitas feridas e moitas prepotencias irreconciliables dentro do BNG, e é por iso ca miña opinión xa nada vale, o meu xa non ten arranxo, hai tempo que non teño espazo dentro, non sei nin porque sigo pagando a cuota, pero Costadamorte non me pidas máis mentras non teña un espazo no que a miña opinión valia algo.
8 xuño 2009 ás 4:37 pm
Xa está ben de mirar cara os demáis para botarlle a culpa. Si ben é verdade que os poderes mediaticos non fan moito por mostrar máis alá do PSOE PP; non é menos certo de que o problema o temos dentro e non fora.
Hai que buscar onde está a diferencia do que tiña o BNG fai dez anos onde alcanzou os seus mellores resultados, e o que ten o BNG agora. Ao meu entender é que fai dez anos había un lider solido e carismático e había un partido que estaba ao lado da xente, a pé de rúa e loitando día a día por Galiza. Agora a xente non sabe quén manda no BNG, non identifican un lider claro. Somentes ven a unha chea de políticos que adquiriron os malos vicios da vida no centro do poder, que non se achegan ao pobo e que tan so parece que lles preocupe o problema da lingua.
Hai que sair a rúa e apoiar aos nosos gandeiros, as xentes de Caramelo, de Astano, o metal de Pontevedra…
E sobre todo hai que desfacer os pactos municipais nas grandes vilas. O BNG quixo ter poder sin importarlle o prezo a pagar e o prezo a pagar está sendo volver aos resultados de fai 20 anos.
Esta é a miña humilde opinión
8 xuño 2009 ás 5:41 pm
Coido que xa non é momento de laiarnos nin de buscar culpábeis, por responsabilidade é o momento de buscarmos solucións a esta caída imparábel de votos que vén padecendo o BNG dende hai xa demasiado tempo. E para buscar solucións é preciso primeiro ollar ao noso redor e pensar no que é mellor para o BNG, fóra de intereses partidistas e moito máis aínda persoais.
Persoalmente estou farta desta situación e de como moita xente no BNG sempre olla cara a outro lado e vive de costas a unha realidade onde os galegos e as galegas perderon a confianza no nacionalismo, por non presentarse coma unha forza moderna, transformadora e ao servizo das persoas, e seguir a teorizar en base a unha realidade por suposto desexada por todos e todas nós mais inexistente na actualidade.
Vexo demasiada xente desanimada dentro do propio BNG, e por iso coido que é imprescindíbel un debate serio a respecto de cara a onde camiña o nacionalismo galego e se este ten unha verdadeira vontade de gobernar ou, pola contra, sempre ficará como terceira forza, cun cada vez máis escaso apoio da cidadanía galega.
Son consciente, ao igual que o administrador do blogue, de todos os factores conxunturais e puntuais que puideron prexudicar o BNG tanto nestas eleccións como nas anteriores, mais non son partidaria do discurso autocompracente que hai un tempo que veño ouvindo cada vez máis insistentemente e gustaríame, por unha vez, falar de solucións para recuperar a ilusión perdida pola militancia xa hai un tempo no transcurso das estériles batallas internas polo control do poder dentro da fronte.
8 xuño 2009 ás 7:09 pm
Realmente o panorama é desolador. Dan gañas de deixalo todo e ficar na casa, pero o problema é que ficando na casa tampouco se soluciona nada.
Os militantes do BNG temos que retomar actitudes e comportamentos de hai un tempo, volver a falar cos veciños, voltar ao traballo porta a porta, cara a cara, traballando dende o local ao comarcal e ao nacional.
A dirección ten que decidir qué BNG quere, cál é o futuro do BNG. Ten que determinar si a estrutura de bloque é vixente hoxe en día ou hai que tansformar a nos estrutura.
Ás veces me pregunto si o BNG ten que dividirse e dar lugar a dúas formas de entender o nacionalismo, áinda que os dous sexan básicamente forzas de esquerda. Outras, pola contra me levan á reflexión de preguntarme por qué o BNG se alonxou da sociedade, por qué a mociudade opta hoxe polo PSOE e incluso polo PP.
É preciso pensar e traballar dende aa localidades. As municipais de 2011 comezaron onte.
8 xuño 2009 ás 7:51 pm
Caros amigos;
O 1 de marzo falaba cos compañeiros de que o BNG vai camiñando cara a marxinalidade politica. A diagnose é clara e moi evidente. Ainda que os sintomas de onte -9%- creo que debemos porlle un +4% para ser exactos. Onte moitos militantes quedaron na casa, e xa non digo simpatizantes.
O problema de bloque pasa primeiro por solventar ou acalar os problemas internos, e dicer en ilusionar a nosa militancia. E pasa moito por darlle mais voz. E moi sinxelo dicir que a xente non traballa porque non pega cartaces ou non vai de interventor, pero non e así, moita xente pasa pq o bloque pasa deles no importante: no programatico onde é que a xente apetecelle dicer algo. E tamen pasa por fechar certas batallas historicas que teñen creado feridas profundas -p.e. conflicto na Coruña-.
A mocidade non esta co BNG por motios motivos pero en parte pq non hai mozos no BNG, e porque o modelo nacionalista está a naufragar na universidade non en votos -os caf son o PRI- senon en captación de militantes e novos cadros. I en parte é porque os vellos cadros foron totalmente abandonados e non paran de rajar polas esquinas
En fin o analise e longo e complexo, tamen moi infludio polo ámbito xeral. pero en parte pasa por crear 19 Ilusionar a militancia, 2) un liderago a longo prazo, un trintaañeiro/a con bo perfil, e ir pouco a pouco dandolle saida, 3) abrirse a xente…
8 xuño 2009 ás 9:06 pm
Moi boas a tod@s, eu penso que para analizar ben o que ocórreo nas Europeas, e mellor facelo en frío que en quente, e agora estamos algo frustrados, en xeral todos tedes parte de razón mais tamén vos equivocades nalgunhas apreciacións. Entón non será mellor deixar pasar uns días e reflexionar sobre o acaecido en frío. Esa e miña opinión non ten por que tomarse como verdade absoluta, espero que entendades o que quero dicir con esta última frase.
Saúdos.
8 xuño 2009 ás 9:18 pm
1º) A actual labazada é un réplica do seismo sufrido o 1 de marzo.
Non é serio cismar en que 100 días despois do 1 de Marzo iamos repuntar. Non fixen cálculos, pero supoño que a baixada destas europeas con respecto ás anteriores será semellante á baixada nas autonómicas do 1M respecto das anteriores autonómicas.
Xa que logo non me valen hipócritas rasgadas das vestimentas. Non é unha nova baixada; é a mesma do 1M.
2º) Non é polo tanto culpa da actual dirección ou da actual candidata. Persoalmente, e xa o deixen antes das eleccións, eu tería presentado a Camilo Nogueira. Por tres razóns: a) porque era o mellor para este posto; b) porque en tempo de tribulacións convén non facer mudanza; c) para “socializar” os riscos, isto é, porque posiblemente a baixada sería máis ou menos igual, pero evitaría todo tipo de conxeturas; e fixádevos que dixen “posiblemente” e non empreguei “previsiblemente” -a diferenza de matiz é importante-.
En calquera caso Ana Miranda eu unha aposta de futuro á que hai que arrular con moito agarimo.
3º) O BNG deixou de ser considerada unha forza de goberno, unha forza na que confiar; estamos a piques de volver ser unha forza marxinal do sistema. Algún enfadouse hai días cando puña o exemplo do Partido Andalucista. ¡Pois vale!
4º) Hai que restañar as feridas internas. Pero iso é algo tan complicado como que Beiras e os seus deixen anavallar a organización. E algo tan dificil como que a UPG deixe de queimar a lume lento a todo aquel (Beiras ou Camilo incluidos) que non lles son afectos.
5º) O BNG é unha forza tremendamente conservadora. E a sociedade percíbeo. A analfabestiada de atacar ó primeiro tenente de alcalde Vigo amosa ese conservadurismo, esquerdista, pero non por iso menos conservador, que nos oprime. (E conste que eu estou de acordo con que a CIG queime a cidade; pero tamén con que o primeiro tenente de alcalde -do BNG- intente facer de bombeiro).
6º) Na rolda de prensa a noite das eleccións nunha cabeceira de comarca na que a candidatura da UPG gañou (sacou máis do 50% e menos do 60%), e os demais perderon (sacaron entre o 40% e o 50%), comparece diante dos xornalistas a dirixencia do BNG desa comarca. Eran 6 persoas: 4 teñen carnet da UPG, e os outros 2 non pero coma se o tivesen. Os representantes das outras sensibilidades non estaban nin entre o escaso público. Posiblemente o único non upegallo alí era eu.
Moralexa: o BNG está roto.
¿Como o ve cada parte?:
A) Os que estaban (ou sexa a UPG) opinan que non se pode compartir o goberno da organización con quen non se molesta en facer nada, nin sequera en ir á sede a apoiar.
(Na miña opinión a UPG ten neste punto case que toda a razón do mundo).
B) Os que non estaban (ou sexa, os que non son da UPG) opinan que por qué van estar aopiando a quen os trata coma se foran negros nun país gobernado por brancos cun réxime de apartheid.
(Na miña opinión, tamén teñen case que toda a razón do mundo os que non son da UPG).
Xa que logo, compre conquerir a cuadratura do círculo. E iso non é doado, sobre todo cando os máis altos dirixentes son os primeiros en pecar de soberbios e navalleiros (como Alejandro Rojas Marcos e Pedro Pacheco, insisto, reitero, e reafirmo).
7º) A labazada electoral súfrese moi forte en territorio quintanista, coma Ourense capital. Pero tamén en territorio beirista, como a cidade da Coruña. E tamén en terras da UPG, como Lugo capital.
8º) O BNG non pode seguir queimando referentes. Beiras e Camilo por exemplo. Pero tamén referentes de segundo nivel (chamados polo tanto a ocuparen no seu día o primeiro nivel). Por exemplo, ninguén se decata de que en Compostela foron queimados todolos lideres que non eran da UPG: Encarna Otero, Leiceaga, e Portas. Dous deles acabaron no PSOE. ¿Cántos votos “nosos” están hoxe no PSOE?
9º) A UPG ten moito que aportar ó BNG. ¡É a súa espiña dorsal! Pero ten que asumir que cando un corpo só ten espiña dorsal normalmente chamámoslle equelete; ¡e está morto! No mellor dos casos é un fosil nun museo. No peor, está soterrado nunha campa sen lápida.
10º) ¿Cando se van xuntar Aymerich, Camilo, Beiras, Guillerme e Francisco Rodríguez para asinar a paz?
Inda estamos a tempo de non sermos o Partido Andalucista (ou a Eusko Alkartasuna) de Galiza.
Fai falla un liderazgo claro, moderno, sobradamente preparado. Máis que nunca berro o nome de TERESA TÁBOAS. E canda ela, facendo de Alfonso Guerra a Guillerme, por razóns máis que obvias. Sen
A sociedade non cre en liderazgos colectivos. Quere persoas concretas, de carne e oso.
Por certo, a única organización que seica ten un liderazgo colectivo é… Izquierda Unida.
11º) Non me vale que a campaña staba polarizada entre PP e PSOE; ou que a circunscripción era estatal; ou que os medios non nos deron cancha. iso ocorre hoxe con esta desfeita, pero tamén ocorreu cando Camilo foi eurodeputado. E igualmente cando deixelo de selo.
8 xuño 2009 ás 10:04 pm
1º) Esta desfeita é unha réplica do seismo do 1 de Marzo.
Compre logo non lle botar a culpa á actual executiva, ou á candidata.
2º) Ana Miranda é una aposta de futuro á que hai que arrular no colo con moito agarimo.
Nembargantes eu xa dixen denantes das eleccións que o candidato debeu ser Camilo, inda que el o puxo ben difícil. Mais con todo debeu ser el por tres razóns: a) porque era o mellor (dado o seu perfil de europeísta convencido, e o recoñecemento social que esperta); b) porque en tempo de tribulacións convén non facer mudanza; c) porque así “socializábanse” os riscos (isto é, “posiblemente” [repárese en que non digo “previsiblemente”] os resultados serían semellantes, conxurando todo tipo de lecturas internas nada axeitadas arestora).
3º) Nunha cabeceira de comarca do BNG esta noite electoral comparecía diante da prensa a dirixencia do BNG na mesma. Eran 6 persoas. 4 tiñan carnet da UPG. As outras 2 non, pero como se o tivesen, pois eran u-dependentes.
Nesa comarca a UPG gañou con entre o 50 e o 60% dos votos. Os outros sacaron máis do 40%.
Ningún dirixente nin militante cualificado alleo á UPG estaba na sede. Agás eu, pero non son nin dirixente nin cualificado.
Moralexa: o BNG está roto. Non descosido. Roto.
Os que son da UPG opinan que non se pode compartir o poder na organización con que non se molesta en facer nada, nin sequera en ir ó funeral electoral.
Coido que á UPG non lle falta razón.
Os que non son da UPG opinan, pola súa banda, que non teñen por qué apoiar a aqueles que se comportan coma brancos nun país rexido polo apartheid, e no que eles (os ausentes) fan de negros.
Coido que tampouco lles falta razón.
Hai que conquerir a cuadratura do círculo. Depende de que todos, e dixen “todos”, sexamos bos e xenerosos, e non pérfidos e duros.
4º) A sociedade xa non nos contempla como unha organización con futuro, con posibilidade de resolverlles os problemas.
Imos camiño de ser coma Izquierda Unida, o Partido Andalucista, ou Eusko Alkartasuna se non nos damos presa.
5º) A UPG é a espiña dorsal do BNG. E non debemos esquecer que un corpo coa espiña dorsal en mal estado adoita ser propio dun paralítico ou dun hemipléxico.
Pero compre tamén lembrar que un corpo que só ten espiña dorsal non pasa de ser un esquelete. No mellor dos casos está nun museo e chámanlle fósil. No peor, está soterrado nunha campa abandonada que ninguén lembra e a ninguén importa.
6º) Emprazo a Beiras, Francisco Rodríguez, Aymerich e, por elemental deferencia, Guillerme, a xuntárense axiña e fumar a pipa da paz.
Deseguido, deberan xuntarse Bieito Lobeira, Teresa Táboas, Martiño Noriega, e Xavier Vence.
Eu teño pipa e casa solariega que lles ofrezo dende o máis fondo do meu corazón para tal mester.
7º) Temos que ofrecer á sociedade un liderazgo claro, aberto, moderno, intelectualmente solvente. Xa puxen outro día un nome e regañáronme, polo que non o vou mencionar de novo (eppur si muove).
8º) Compre non esquecer que todo grande líder necesita un segundo cun outro perfil. Felipe González non sería Felipe sen Alfonso Guerra cabo del. Ardanza sempre tivo a Arzallus. E TT pode ter a GV.
9º) Endexamais esquezamos que Deus, na súa sabiduría e omnisciencia, xa se preocupou de que a cabeza estivera por riba do corazón.
Deus fratesque Gallecia.
8 xuño 2009 ás 10:17 pm
PS: Dixen que TT podía ter de segundo a GV. Pois ben, despois de cismar algo niso, e sen que me pareza mal a proposta, quero rectificala por unha mellor. TT debe ter como segundo a BL.
8 xuño 2009 ás 11:34 pm
O BNG tal como esta concevido a dia de hoxe non funciona.
Demasiado odio, demasiadas diferencias. Non poden convivir Santi Dominguez e os sonajas da CIG-metal no mesmo partido.
Porque xera tensions, incongruencias que trasladadas a sociedade dan sensacion de falta de seriedade e dun partido non que non se pode confiar.
O BNG ou se divide ou seguira tendendo a cero. Dixeno despois do 1-M, despois da asemblea e agora.
Non hai outra solucion, non nos aturamos.
9 xuño 2009 ás 12:08 am
#15 Menos mal, estaba flipando co tema GV.
9 xuño 2009 ás 12:36 am
Non é un problema de persoas: nin de Quintana, nin de Camilo, nin de Beiras, nin de Guillerme nin dos Paco Rodríguez-por citar algo máis que a cuestión da portavocía. O auténtico problema é que a sociedade galega leva cambiando moitos anos sen o BNG darse conta e agora eses cambios exprésanse electoralmente de xeito aplastante. Certo que nestes cambios, e na súa expresión electoral, teñen, e seguirán tendo, moita influenza os media que Aznar favoreceu no seu tempo. E o BNG ten que adaptarse -na súa definición, obxectivos estratéxicos, estructura organizativa, mensaxes e imaxe -e aquí tamén son importantes as persoas- á nova situación. Por eso a cousa seguirá así, tamén nas municipais, ate tocar fondo- 7%,5%?- se non o fai. Crer outra cousa suporá autoenganarse ou non ver a realidade -é difícil vela mirándose ao embigo- e, desde logo, adiar a solución moitos anos. Moitos. Así que ou ao tallo ou ao carallo.
9 xuño 2009 ás 12:53 am
Roi Xordo…
Concordo contigo ao 100%, póñome a túa disposición…
Ainda que eu o dos nomes o deixaría para dempois…
¡Pode haber outros!…
9 xuño 2009 ás 1:58 am
1º) Eu:
Discrepo contigo, pois no BNG caben tanto os “sonajas” de CIG-Metal coma Santi Domínguez, alomenos coa mesma naturalidade coa que no PP cabe un demócrata-cristián e un franquista. Ou no PSOE un xacobino coma Pepe Bono, un “sano federalista” coma ZP e un nacionalista catalán coma Ernest Maragall. E no EAJ-PNV un independentista coma Eguibar e un “michelín” como Azcuna (alcalde Bilbao).
O problema é que a nós fáltanos sentidiño. Pódese “queimar” Vigo con sentidiño; e facer o burro sen chegar sequera a queimar nada (caso de Izquierda Unida). Michael Collins “queimou” Irlanda, pero soubo ter sentidiño cando chegou o momento.
No que atinxe á división do BNG en dous, tan só dicirche que outros máis listos que nós decidiron non dividir o EAJ-PNV e procurar con Urcullu unha solución de compromiso entre o sector “soberanista” de Eguibar e o sector “michelines” de Josu Jon Imaz; pois ben, gañaron as autonómicas (e só unha trampa en forma de Lei lles impide gobernar) e agora veñen de gañar as europeas. Pola contra, no ano 1986 Coalición Galega diviuse en dúas, a máis progresista e a máis conservadora…; teoricamente tiñan espazos diferentes… Na práctica as dúas morreron esfameadas. ¡Hai que ter sentidiño!
“Historia magistra vitae est”.
2º) Daniel:
Chámame a atención que prefiras a BL que a GV, porque nestes lares non é moi común a querencia por BL.
Pero alégrome de que sexa así, porque BL ten unhas potencialidades (e quen fale con xente da UPG decatarase disto) que non se deben obviar. Todo partido serio ten que ter cando menos dous discursos: un “ad intra” (BL) e outro “ad extra” (TT).
3º) Xílgaro:
Estou de acordo en que a sociedades leva evolucionando moitos anos sen que o Comité Central se decatase diso. Pero outros moitos foron igual de insensibles. Hai uns anos diante de varios camilistas ocorreuseme afirmar que había que abrir o BNG a xente próxima (e eu por abrir entendía -e mais entendo- levalos nas listas electorais), e deume por citar a Manuel Rivas e a Ramón Villares. Pouco máis e me hostian. Non eran dabondo nacioalistas, seica…
En fin, a actual situación ven sendo culpa de todos, inda que duns máis que doutros.
Pero eu si creo que é un problema de persoas. A sociedade non admite que lle soltes un speach do que es ou do que pretendes querer ser ou facer. A sociedade quédase con imaxes rápidas. “Unha imaxe vale máis que mil palabras”. Pois ben, TT é unha imaxe clara do que queremos ser e á sociedade gusta. Non fai falla explicar moito máis.
Obviamente cando digo TT refírome tamén a un cento de posibles TT. Pero como eu só coñezo dúas TT, como son a propia TT e máis a filla de Camilo, insisto en TT, inda que Alba Nogueira tamén dea ese mesmiño perfil, pero está fora do Parlamento, e ademais, coma un día me dixo un amigo, ¡é filla do seu pai!, algo que para min non é nada malo (os bos xenes hérdanse), pero hai xente á que iso lle causa arrepíos. En fin, TT está moito mellor situada, por iso TT é TT. Inda que puidera ser outras varias. Non, claro, AP.
3º) Costadamorte:
O dos nomes acepto que é complicado arestora. Máis que nada porque de insistir podes facer dano a quen pretendes defender. ¡Pero tampouco está de máis soñar esperto!
Evidentemente pode haber outros nomes. Pero é que eu cando digo TT refírome a un perfil determinado, coma dixen antes. E iso se cadra si ten que ficar claro xa. Queremos ese perfil. Solvencia profesional, solvencia intelectual, muller, moderna, con boa imaxe, nada dogmática, que dea frescura. Coma fixeron Beiras e Camilo no seu tempo.
9 xuño 2009 ás 2:45 am
Os promotores do blog falan de Convención Nacional. Os comentaristas falan de escisión.
A Convención Nacional está ben nun partido onde hai costume de dialogar, onde se suman argumentos e se vai cara adiante. Nada diso me resulta coñecido. A Convención Nacional serán un texto ao que se lle presentarán 1000 emendas e non prosperará ningunha ou ben dous textos que se votarán, e gañará un deles —o máis fantasioso— por un 55 contra 45.
A escisión é máis dolorosa. Pero diante están as mellores eleccións posibles pra escindirse, nas que todo o mundo vai ter algunha posibilidade. E hai tempo. O exemplo está ben traído: Coalición Galega escindiuse e desapareceu. Poñamos outro: Izquierda Unida non se escindiu, e desapareceu.
Agora mesmo o Bloque é un nadador cunha pedra atada ao pescozo. Esa pedra chámase discursos de hai trinta anos, líderes de máis de 50, cansazo, falta de ideas e de programa, actitudes crispadas, sectarismo, disensión interna… Cadaquén pode darlle nomes distintos á pedra do pescozo, pero creo que todos máis ou menos recoñecemos a pedra cando nos enfrontamos a ela. Ou o Bloque corta a corda da pedra ou vai ao fondo canda ela.
9 xuño 2009 ás 9:01 am
Moi boas,Roi Xordo concordo contigo no da persoas, TT nós daría unha cara amable de cara a sociedade, e BL aportaría a loita nacionalista e de esquerdas, a imaxe é moi importante xa que vivimos nunha sociedade que busca lideres, alguén que colla o rabaño e o dirixa e tamén o protexa, por desgraza é así. Unha vez posto o Pastor a dirección ten que apoialo sexa de un o de outro, e mobilizar a toda a militancia para que o barco chegue a bo porto, eu me apunto coma Costadamorte.
En canto a Comarca de Lugo para as municipais xa poden ir cambiando a Lista e poñer a FB, si non vamos ir de cu, como vedes eu non teño nada contra a UPG nin contra ninguén, so intento poñer ao meu entender os que poidan reflotar o barco, e teño estas impresións despois de escoitar a sociedade, e non as loitas internas que non son nada obxectivas.
Saúdos.
9 xuño 2009 ás 9:20 am
Creo que mais que “renovar” hai que “refundar”, o povo galego esta moi lonxe dos pensamentos beirastas e upegallos, tivemos mais dunha oportunidade e agora nalgunhas cidades galegas como Ferrol, estamos no 7%.
compre empezar de cero e tratar de ocupar un espazo politico novo pois o votante medio vai cada vez máis á dereita e máis cara o españolismo (grazas a meditatica mesetaria).d
e nos imos en sentido contrario, de costas totalmente á sociedade
9 xuño 2009 ás 9:59 am
Aqui fala-se de modelos do PNV ou CoaGa que não se dividiram ou sim, mas há uma diferença: a existência dum partido marxista-leninista com o centralismo democrático como cerne. Isso faz o que alguem muito bem definiu “somos um PRI”. Muitos votos (350.000 nas europeias de há 10 anos) com uma base militante ridícula!! E o por que? Por que aquí há uma organização que lhe tem MUITO MEDO a que nova gente não-comunista entre na organização. Por isso quando o BNG teve a oportunidade de alargar a base social não o fez. Como alguém diz o importante não são os votos, mas tezer uma base social forte que legitime o nosso projecto. Por isso o PNV se mantém eleição trás eleição. Por isso ERC tem altibaixos como os está a ter agora o BNG. Lembrai que ERC passou de 1 deputados nas cortes a 8 e agora 3.
Onde está toda essa marea humana que seguia o BNG nos anos 90? A UPG prefere ter 10 militantes da corda ou “associados” a 1000 militantes, ainda que 200 poidam ser deles.
Eis o cancro. Por que uma organização coma a nossa não pode desaproveitar o UNICO que temos: as pessoas.
E por outra parte está a PRAXE política. Que se fiz nestes anos nos concelhos, na Junta…?
9 xuño 2009 ás 10:38 am
Cesare:
Unha puntualización. Izquierda Unida si se escindiu. lembra cando Cristina Almeida, Nicolás Sartorius, Diego López Garrido ou Herminio Trigo (alcalde de Córdoba) marcharon, convertindo á súa corrente Nueva Izquierda no Partido democrático de la Nueva Izqierda. Tres días foi o que duraron. ¿Qué conseguiron? Afortalar ós duros do PCE dentro de IU.
Daquela tamén se afastara Inicativa per Catalunya. Esta foi quen de manterse, e seguir existindo; pero a un alto prezo de perda de importantes referentes (alcaldías importantes por exemplo) e situándose sempre no gume da navalla das porcentaxes electorais mínimas para sair. Certo que a IU en Catalunya (EUiA) lle foi peor. Pero a ICV en calquera caso ben, o que se di ben, non lle foi. Resultado final: ós poucos anos volveron xuntarse e hoxe preséntanse como ICV-EUiA. Pero como xa dixen polo camiño perderon xente valiosa que marchou para casa e endexamais volveu.
Así que o exemplo de IU non me vale tal e como o presentas.
9 xuño 2009 ás 12:41 pm
Pequena aclaración:
A mensaxe 14 pensei que se me borrara e que non fora remitida, polo que de memoria volvín escribila, por iso aparece a mensaxe 15 moi semellante á 14.
Agora acabo de ver que as dúas están colgadas, e por iso fago esta acalaración.
9 xuño 2009 ás 1:04 pm
Roi Xordo e demais,
Certo é que a escisão de IU não é extrapolável, mas sim o seu funcionamento interno. Mas o caso é que o BNG teve outro referente em Catalunya (já que o pões): a possição que agora ocupa ERC, ICV e mesmo o que seria CDC (não Unió) estaria todo junto no BNG.
Mas o que de fundo há não é o espaço eleitoral ou se pactos sim ou não, ou se mais de esquerda ou não. O que de verdade está a falhar no BNG é a actitude SECTÁRIA e, sim assim se deve de dizer, por parte desse partido que, certo é, é a coluna vertebral da fronte. Pelo tanto, se quem deve ser garante da unidade é quem mais faz por eliminar toda dissidência (cousa lógica pois seguem com a mentalidade do centralismo democrático dentro nem só do seu partido, mas no BNG) então o futuro é o que é.
E por isso, após 20 anos dum funcionamento tal, onde é melhor não ter nada a ter “dos outros”, onde não se encetar o diálogo com os movimentos sociais (não para transpassar as suas propostas, mas para dialogar e tender pontes) que não são do “movimento” (agora teriamos só como interlocutores válidos a CIG -nem todas as federações, mas só as controladas-, ASPG, Mesa e ADEGA)… isto é aonde nos leva. 20 anos são suficientes para sabermos como somos uns e outros. PAra sabermos que, como alguém dissera, já está bem de As.Nac. onde se apresentam centos e centos de emendas que não são aprovadas porque nenhuma pessoa desse partido rompe endejamais a disciplina de partido (pelo tanto, estão a pôr diante dos interesses do BNG os do seu partido!)… 20 anos são suficientes para sabermos que temos diante uma parede oca e surda que traça o seu caminho à margem dos demais…
Isto é o problema do BNG. E ultima questão inexplicável… o por que o BNG não tem organização no Berço? Simplesmente, ainda que a Pontón nos conte lérias, por que os militantes que lá quisseram criá-la não são (nem de longe) da UPG. Agora não vos preocupeis que se se formar um grupinho organizado da U, então milagrosamente teremos bisbarra do Berço.
E como isto, com todo. Há pontes que nunca se poderão fazer de novo. Pelo menos neste momento histórico.
9 xuño 2009 ás 1:38 pm
Estou totalmente de acordo con Roi Xordo. Hai que abrirse á sociedade, rpesentar un programa e mensaxes claras, achegarse á xuventude, ás organizacións non gubernamentais. E sobre todo, proxectar unha imaxe nova. Teresa.
e incidindo na idea de Aloitador, unha proposta seria sería:
candidato Lugo.- F. Blanco
Candidato Ourense.- Suárez canal
Candidato Vigo.- Quintana
Candidato A Coruña.- González Mariñas
Candidato Santiago.- Anxela Bugallo
ë unha idea que levo pensando dende hai tempo, xente que xestionou con decoro as cosnellarías, xente que podería ser de consenso e coñecidas e proxectadas de cara a sociedade.
O BNG como organización e a pesar do asamblearismo e as asambleas ten que ter certa decisión neste momentod e cara ao futuro. É importante un cosnenso no CN para orientar o camiño de cara ás municipais de 2011. Precisamos remar todos xuntos, e ver o mellor para o BNG, o mellor para a sociedade.
Alguén dubida que con eses candidatos obteríamos bos reultados nas municipais renovando o discurso e proxectando un BNG moderno?
9 xuño 2009 ás 1:51 pm
estamos a darlle voltas ao de sempre, a cousa é dicer: “Ves? Xa o dixen eu…”. Son militante, non o podo evitar, e sufro coas novas que dende a Xunta chegan dia a dia. Quero mudar isto, dende o meu lugar ata o pazo do Hórreo, i é evidente que o camiño que leva o BNG non é o que nos leve ao 30% de representación nas institucións, unico lugar onde se TRANSFORMA as realidades, hoxe en dia.
Coalición? Excisión? Refundación? O que sexa, pero xa a traballar. O frontismo cun corpo militante enfrentado, envellecido, queimado, esperando a morte…para quen o queira, para min NON. E galiza non o quer,i eu quero que Galiza nos queira, nos ame, como xente como min o fai. E non temos un segundo que perder. Valentía e dinamismo, axilidade nas respostas, eficiencia na organización, realismo na análise da sociedade.PRESENTE, FUTURO e, o pasado, nos libros da hestoria.
Movámonos xa ou busquemos un espazo onde isto se poda levar a cabo, no BNG actual… que nos practiquen unha eutanasia para deixar de padecer.
9 xuño 2009 ás 4:55 pm
Pomponio:
O de Quintana por Vigo non me parece aquelado. A Quin hai que deixalo en paz unha boa empada, ata que a sociedade esqueza o fracaso do 1M. Arestora Quin é unha diana andante sobre a que moita xente proxecta as súas frustracións.
En Vigo hai presentar a Camilo. Por imaxe e, como xa dixen noutrora, para “socializar os riscos”.
O da Bugallo por Compostela tampouco o vexo claro. Iso é moito tragar para a UPG. Poñamos a Xavier Vence, que cae ben en ApU e máis no MGS. Claro que se non quere, daquela si que pode ir Ánxela Bugallo. Xa non ten que lle parecer mal a ninguén. Ou Alba Nogueira.
Resa:
Insisto unha vez máis nos exemplos de Coalición Galega, Partido Andalucista, Izquierda Unida, ou arestora Eusko Alkartasuna. Ou da antiga Unidade Galega da transición democrática (Partido Galeguista, POG, etc.).
A escisión sería un erro histórico. Agora ben, quen de verdade pense así que abandone xa o BNG. Ou arre ou xo. Pero non se pode estar a torpedear día si día tamén ó BNG. É máis digno o abandono inmediato do BNG por parte de quen non se sinta cómodo. Pois está incómodo el e incomódanos ós demais.
Eu coido que cabemos todos e que entre todos podemos cambiar todo o que se queira; entre outras cousas porque a UPG non pasa de ter consigo a un 45-48 % da militancia. O suficiente para que non poida impoñer nada, e ó tempo o necesario para que non se deba facer nada contra dela. Ou sexa, que non queda máis remedio que pactar razonablemente entre todos.
Mais se ainda así queres marchar, pois síntoo, pera marcha xa.
9 xuño 2009 ás 4:58 pm
#29 Pomponio
González Mariñas para a Coruña? se vive en Santiago. Non haberá un Coruñés que se poida presentar na Coruña?
9 xuño 2009 ás 6:54 pm
Dúas aclaracións neste punto do interesantísimo debate que nos estades brindando:
a) González Mariñas vive na Coruña.
b) Anxela Bugallo vive, seica, en Madrid.
9 xuño 2009 ás 7:55 pm
#32, O debate esta ben, o malo é, que non fagan caso das ideas aquí expostas.
Saúdos.
9 xuño 2009 ás 8:49 pm
Paco Vázquez non vivía na Coruña, senón en Miño, segundo teño entendido.
E Camilo cando se presentara ás municipais en Vigo -aló polo xa lonxano 1987- tampouco vivía en Vigo senón en Compostela.
9 xuño 2009 ás 8:57 pm
Eu coido que agora mesmo se trata dun problema de fondo que non se quere abordar en profundidade por quen corresponde porque iso significaría ter que deixar o posto. Lamentablemente o BNG converteuse dalgunha maneira na secta que nunca quixemos. Poño exemplos moi significativos:
1. ¿Por que hai persoas desempeñando cargos funcionais e organizativos para os que non están tecnicamente preparados?
2. ¿Por que despois de tanto tempo sen aumentar o peso político e organizativo, é dicir de afiliados, non se releva da estrutura organitiva aos responsables?¿Non os hai?
3. ¿Por que non se analiza os derradeiros anos de Galiza Nova na sociedade e súa desconexión?
4. ¿Por que o mundo universitario se afastou de nós e pasamos por elo de ser a forza maioritaria a unha residual?
5. ¿Por que non existe certo control nas confeccións das listas e se deixa de permitir que en algún concello se presenten catro amigos que non son capaces nin de preparar os plenos con garantías?
6. ¿Cal é o motivo de que moita xente moza moi preparada, moitos con cargos de moita responsabilidade a nivel profesional non sexan tidos en conta para postos de responsabilidade dentro do BNG?
7. ¿A que ven dar cursos de formación ás novas persoas que se queren afiliar?
8. ¿Realmente existe unha boa coordinación dentro do BNG? ¿Algunha vez se convocou aos alcaldes dos concellos que temos, para que asesoraran a outras listas candidatas doutros concellos en metodoloxías i estratexias que poideran ser reciclables para seu?
10. Por que non se aplican as novas tecnoloxías de feito eficaz, bueno basicamente porque se votou en contra no derradeira asemblea, e por que se votou iso en contra?, ¿Por que se votou todo en contra?
11. ¿Por que non se admiten erros?
12. Porque aínda existindo moitos afiliados dentro do BNG que usa o termo Galicia, non existe case nengúnha cargo público que así o exprese.
…. Poderíanseme ocorrer máis pero a verdade que xa non sei nin se merecerá a pena poñer máis. Cando non hai vontade de arranxar os problemas os afiliados simplemente somos tristes espectadores que sufrimos o lamentable rumbo que toma o noso país e o nacionalismo.
9 xuño 2009 ás 9:32 pm
Manuel, preguntas ¿por qué?.
Pois porque o BNG é unha organización moi pero que moi conservadora.
A labazada do 1 de Marzo, e a súa réplica -xa con porcentaxes humillantes- do 7 de Xuño, unido ós resultados da pasada asemblea nacional, permiten cambiar por fin moitas cousas no BNG. E digo cambiar, non destruir; digo reformar, non revolucionar.
O problema, por desgracia, e na miña humilde opinión, é o comportamento de Beiras (e do seu Desencontro Irmandiño), totalmente obstructivo cando el debía ser un dos principais actores do cambio. Ou canda menos, debía ser un dos seus principais inspiradores.
A miña decepción con Beiras é bestial. O problema é que igual cando se decate do erro e queira cambiar xa é tarde de máis.
9 xuño 2009 ás 10:05 pm
RETALLOS
O luns pola mañá, e na Radio Galega, discutía Guillerme Vázquez que o resultado acadado polo BNG nas eleccións europeas encubrise un voto de castigo. Deu en alternativa algunhas razóns que estiveron lonxe de convencerme en tanto que motivos fundamentais; así e todo, cadrei ben conforme coa avaliación inicial: castigo non é palabra axeitada ao que sucedeu.
Hai no nacionalismo galego, o mesmiño ca nos outros discursos político-ontolóxicos, tendencia a construír ou cando menos presentar visións e argumentos totalizadores; xorden tamén en sucesión desde domingo, apuntando ou reiterando necesidades a miúdo dicotomicamente diverxentes para a actual fronte patriótica: ser máis de esquerda, ser máis de centro; manter a unidade orgánica, diversificar a oferta a partir de escisión; poñerse á reflexión común ou axustar contas da asemblea; confiar en que o terremoto foi réplica do de hai tres meses ou acenar xa con liderado novo, preferiblemente dúplice. E moitos aparentan posuír opinión alternativa tan soberana e incompatiblemente clara que dá gana de pórse a efectivizar varias das hipóteses, xa que a forza de tanto amor non pode ser inútil. Porén, é un instantiño: con algún aserto ou visión xorde a dúbida de se aí haberá máis amor, interese ou loucura; pero, sobre todo, acontece que lonxe de atoparlle chave ao crebacabezas, un percibe (en todo caso) parcelas de realidade.
Primeiro fragmento: vin ben que a torna mudaba cando -pode haber tres ou catro anos- un alumno apareceu no instituto celebrando resultado futboleiro coa bandeira rojigualda no lombo, o mesmo lugar onde dez anos antes algún outro colocaba unha galega estrelada para festexar a fin do curso. Inaccesible ao presaxio, persistía o lugar común de ser a mocidade territorio liberado, que sempre votaría Bloque e seguirían votando Bloque ao medraren; o día sete, certa moza galeguista e progresista que moito aprecio estreou os dezaoito cun sufraxio ao PSOE.
Segundo retallo: no cuadrienio que pasou, un no inicio ben interesante faladoiro nocturno na do Tino Santiago pasou ao pouco a centrarse na monomanía Rajoy-Zapatero, coma se o Iñaki Gabilondo asentase dominio na Nosa Radio; nós, aínda abraiados por aquel indiscutible brillo, pensabamos que desde Nunca Máis unha especie de soberanía mental e autoestima galega tomara conta do país. O venres, certa moi apreciada profesora de Lingua Galega, trinta e oito anos, falábame das eleccións europeas en exclusiva clave dereita-esquerda; a confianza non dá para preguntar qué votou, e prefiro non sabelo.
Terceira escena: domingo, no meu colexio electoral, dúas mesas, non había ningún interventor do Bloque. Desde logo, votei a quen sempre votei, mesmo despois de ser expulsado da AN-PG; pero, por primeira vez desde o 2003 e exceptuando o referendo da ‘Constitución europea’, nin fun apoderado nin me acheguei ata a sede. Ignoro tamén se tal aceno importou, se notou ou tomou algunha nota.
Lóstregos sucesivos: Galicia ten certo sentido político de si; non coñece a Ramón Piñeiro, pero sabe ou intúe que sen nacionalismo e Bloque a dimensión do autogoberno e vida autonomamente galega non sería o que é. A máis grande asociación cultural do país é unha de defensa do galego, dúas centrais de obediencia nacional teñen inequívoco protagonismo na vida sindical. A rapaza de dezaoito que eu tanto estimo foi á manifestación da Mesa e chegou a enarborar unha estrelada. A profe de trinta e oito está tan mobilizada coma o que máis fronte á enquisa que sabemos. Os non afiliados ao Bloque que fan máis ca moitísimos afiliados poden ir bastante fartos de que nin ninguén se interese por que se afilien nin polo seu punto de vista en relación con case nada.
A nación non confía na forza nacional para a gobernación grande. A forza nacional parece máis centrada nas súas periódicas cousiñas. Parte do electorado e os círculos inmediatamente concéntricos do BNG, máis ca intención de castigo, manifestan desapego. Castigar esixe paixón, ou, cando menos, viveza.
Igual había que empezar nos detalles. Aí quedan algúns, por se a alguén lle pode interesar.
9 xuño 2009 ás 10:14 pm
Manuel, concordo contigo nalgunhas das túas reflexións, agora ben, coido que co tema da lingua, e moito máis aínda neste caso, coa denominación do país, si que non nos deberiamos cuestionar nada.
A denominación lexítimamente galega do país é Galiza, en consecuencia é a que debe ser empregada polos cargos públicos do BNG, porque ademais é a encadrada nun modelo lingüístico que sempre estivo ligado á defensa da lingua.
Outra cousa ben distinta é que cada unha de nós utilicemos na nosa lingua cotiá e nos rexistros lingüísticos propios desta esa denominación ou non, obviamente a lingua que os cargos empregan no discurso público non sempre se corresponde coa que todas e todos nós empregamos, porque forma parte dun rexistro máis formal que exixe un modelo lingüístico máis coidado. E, sobre todo, non podemos esquecer que a lingua tamén se debe defender lexitimándoa como válida para todos os rexistros lingüísticos coas obvias diferenzas existentes entre estes, e que unha vía de defensa do galego é o emprego dun modelo de lingua con opcións lingüísticas lexitimamente galegas fronte ás procedentes do español e que en moitos casos non fan máis que amosar unha lingua propia deturpada polo contacto coa lingua imposta e nun claro proceso de hibridización do que deberiamos fuxir.
Un saúdo
9 xuño 2009 ás 10:23 pm
xosé m. gonzález. concordo plenamente. mas hei de te dizer outra:
em certo tempo, quando o nacionalismo estava no máximo apogeio, um presente começou a aventura de organizar a mocidade nacionalista numa faculdade do país. eramos 2. ao ano seguinte eramos 20 mais perto de 60 simpatizantes o que permitia encher todo um autocarro (55) para fazer excursões patrióticas-festivas. Mas ninguém era da U. Dessa pequena célula, muitos, muitos entraram em GN. passados 5 anos apenas 5 ou 6 seguimos. hoje só 2 continuam activos no bng.
essa pequena célula tinha uma chata gravíssima: das mais de 70 pessoas que podiamos ser ninguém era da U. Má fada para nós. E fizeram tudo o possível para, mesmo se aliando e organizando reuniões clandestinas com os movimentos estudiantis da direita, boicotar-nos na faculdade. E conseguiram-no.
Que imagem ficou daquela em todos aqueles rapazes e rapazas que bem podiam ser essa tua rapaza de 18 anos?
Como dissera, uma organização que queira ter vocação majoritária não pode pedir bilhetes de ideologização. não pode ter uma organização que boicota tudo o que não ser do seu agrado… e nessas estamos.
O país mudou e nós seguimos a procurar os mais conscienciados.
Pois seguindo ao Roi Xordo, eu deixo o barco. (ah! desses 6 que ficamos em GN, 3 deixamos o barco, 1 em dúvida e os outros dous, por razões óbvias não). De 70 possíveis a 2. Bom êxito. essa é a diferença entre um psoe e um bng. ou um SNP e um BNG.
O último que desligue a luz… para proteger o planeta, claro.
9 xuño 2009 ás 10:48 pm
#40. No PSOE tamén pasa, na comarca de Lugo xa fai uns anos, fóronse varios militantes das xuventudes socialistas, según me contou un deles, foi por desacordos co actual alcalde de Lugo. E mira onde esta o PSOE, non ten pinta de ir cada un por seu lado. Xa que tamén teñen correntes internas da mesma maneira que o PP o xa nós esquecemos dos birretes e boinas. Mais iso non e motivo de disolución.
Un saúdo.
9 xuño 2009 ás 11:25 pm
#40 Non te vaias mendinho, que ainda ha de haber un oco prá revolta.
Todos temos experiencias similares, de purgas e compañeiros deixados no camiño. Moitas veces os máis válidos, mais os que ficamos cá tamén contamos. Temos que ser fortes neste intre, e afortalar o noso futuro político porque del depende o futuro do noso país. É tempo de moita xenerosidade, e moito diálogo.
E aos que non saben de democracia interna non lles debemos ceder nin um só metro, porque senón perderemos pé.
# Roi xordo: Paco Vázquez viviu mentres foi alcalde en Gandarío (Bergondo)
9 xuño 2009 ás 11:39 pm
betanceira eu non discuto cal é máis correcta, de feito eu uso o termo Galiza habitualmente. Pero realmente as dúas están recollidas como tal como oficiais. Eu o que observo e que hai militantes e concelleiros e inclusive rexedor@s do BNG que non aceptan que se lles obligue a usar ese termo. ¿Ten sentido permitir que haxa xente que se afaste do BNG por iso?¿Son peores galegos ou peores patriotas por tal?. Perdémonos en cousas que sendo importantes non o son tanto como cremos. Por exemplo ¿Cal é o modelo económico polo que aposta o BNG? ¿Sobre que tecidos productivos básicos quere sustentarse a mellora da nosa economía?¿Como imos conseguir que os rapaces das cidades cheguen a usar de vez en cando (xa non digo sempre, tan so que non o rexeiten) galego?¿Sobre que piares básicos debemos construir un programa nacionalista que ilusione e que a xente considere imaxinativo, viabel i eficaz?Eu son militante do BNg, máis escápanseme certas cuestións que considero básicas, sobre todo para o noso votante, persoas que soen pensar as cousas e que non son do BNG igual que os do PP, onde moitos confunden a política con ser siareiros dunha equipa de fútbol. Temos que crear expectativas, e sumar, que a xente fale de nós, pero ben , que nos mesmos teñamos claros os obxectivos e sobre todo que a militancia se sinta útil e organizada.
Sempre votei BNG, até nestas que non tiña pensado facelo como castigo a ver se a dirección reaccionba, pero agora si o teño claro, ou se me ofrece un proxecto a medio prazo que me motive, sexa claro, con vocación de medrar e sobre todo REAL ou que comigo non conten.
9 xuño 2009 ás 11:41 pm
A min gustaríame que Roi Sordo nos explicase como Beiras e o Encontro Irmandiño poden ser un problema para o BNG cando non ten responsabilidade algunha na dirección do BNG, nin tivo responsabilidades políticas en ningunha administración pública gobernada no BNG.
Dis que Beiras debería ser un dos principais actores do cambio. Quen si non forzou a realización da ANE? Quen presentou máis emendas? Tívose acaso en conta a súa inspiración? Par que serviu? Para seren varridas sen sequera ser sometidas a discusión e, moito menos a reflexión. Xa reflexionaredes, xa!
Dicían algúns: Non podemos someternos a unha autoflaxelación! Non! É mellor someterse a un suicidio colectivo.
O teu comentario, Roi Sordo, é tan de ter en conta como aqueles outros que din que a culpa é dos medios (como si algún tempo atrás os tivésemos do noso lado), do poder económica do PP, das campañas sucias, da vulnerabilidade ideolóxica da nosa base social, da bipolarización da vida política,… Outro balón fora máis!
Estou totalmente de acordo con Manuel, con X. M. González, Meendinho e outros máis, por seren capaces de ver os fallos propios sen deixarse confundir polos que sinalan permanentemente cara fora, porque o que ocorre dentro podemos cambialo nós, o de fora non, polo menos de xeito mediato.
10 xuño 2009 ás 12:15 am
xOsse dorrío pódese dicir máis alto pero non máis claro!!
10 xuño 2009 ás 12:44 am
Como teredes notado, nos últimos tempos os autores do blog reducimos notablemente a nosa participación nos comentarios, coa intención de que sexan as lectoras e lectores quen protagonicen o debate. Porén, dada a gravidade do asunto, quero sumarme á actitude de Daniel e de Carlos para comentar brevemente dúas cousas que, desde o meu punto de vista, son esenciais:
1ª Non é o momento de deixar o barco, aínda que iso é o que o corpo nos pede a moitos. A algúns, de feito, leva pedindónolo desde hai máis de 10 anos, pois o que agora está á vista da sociedade non é ningunha novidade para os que levamos un tempo na organización. Pero insisto: non é o momento. Por algúns motivos moi simples: se saímos agora, a maioría irá para a súa casa, en vez de participar na construción colectiva dun novo proxecto; ademais, os que poderíamos saír pertencemos a grupos diferentes, e é necesario un período de interlocución que posibilite un achegamento estratéxico sobre o futuro do nacionalismo; e, por último, non debemos botar pola borda todo o traballo feito pola maioría da militancia do BNG, entregando a organización nas mans dos verdugos do futuro, sen polo menos loitar para dotar o BNG dun novo rumo, atractivo e moderno, acaído aos tempos e ás xentes dun país real chamado Galiza.
Polo tanto, se hai que saír, haberá que facelo todos xuntos, despois de dar a batalla, e cun proxecto claro e unitario do que debe ser o nacionalismo do futuro inmediato.
2ª Non debemos incorrer no erro de analisar os fracasos do BNG en termos de responsabilidades persoais. O BNG, como calquera organización política, responde a dinámicas colectivas. E creo que todas e todos temos claro cales son as eivas e as súas raíces. Fronte a iso, cumpre aglutinar toda a militancia que desexa un outro modelo, realmente democrático e participativo. Aglutinar, non semear discordias nin divisións; e con isto non pretendo dicir que se deba prescindir da crítica daquelas actitudes que cada quen considere equivocadas, nin moito menos da lexítima e saudable discrepancia. O que opino é que debe ser canalizada a través dun diálogo construtivo, procurando o moito que temos en común. Sería un erro unirse só fronte a: hai que unirse a favor de.
En resumo: unámonos dentro, na práctica política do día a día, para tentar representar a maioría. Estou certo de que é posible, e de feito a última Asemblea nacional así o demonstrou. E se chegado o día D constatamos que non é posible revivir o BNG, despidámolo con todas as honras e fagamos algo novo. Sen complexos nin rancores. Só non debemos precipitarnos nin rendernos de antemán.
Saúdos e ánimos!
10 xuño 2009 ás 9:00 am
A verdade me chama a atencion o recurso a falar da asmablea, enmendas, listas etc etc.
Pero realmente pensades que unha asamblea sirve pra algo?? de que vale o voto do militante? o que conta é o votante e non o militante.
o BNG compite de forma ameteur polo voto con partidos profesionais. Aqui non se manexan enquisas de valoracion de lideres, nin se escollen os candidatos pola sua valía e recoñecemento social. Aqui escollense por amiguismo que eso é o que é unha asamblea.
Se queremos ser un partido do S.XXI hai que xogar con armas do S.XXI, refundar o partido, como un partido, non como unha suma deles, e abandoar o asamblearismo (a dictadura dos mobilizables)
Eso si queremos voltar a governar, máis se queremos ir de manifas e sacar faixas por ahi adiante cun 7% de votos enton imos polo bo camiño
10 xuño 2009 ás 9:42 am
Os militantes do BNG están a pé de rúa e coñecen mellor que ninguén o que pensa o votante do BNG (os que se paran a escoitar). Dixen nas asembleas comarcais, neste blog e noutros foros, que a militancia tiña que votar no sentido que marcan os votantes, non o que lle pedían aqueles dirixentes que tiveron a bondade de incluílos nunha lista para acudir a Asemblea. Nin caso.
Dixen máis tarde, logo da ANE, que o BNG e a maioría da militancia, a militancia cómplice, ían nunha dirección distinta a nosa base social, que sairamos tanto ou máis partidos do que entramos. Os resultados dino todo. A resposta da militancia na campaña tamén di moito.
O BNG ten o mellor sistema (o de antes) para palpar o sentir da sociedade, o asembleario. O que non se pode e dirixir, encorsetar, para evitar o maior número de críticos nunha asemblea.
Porque un crítico é crítico? Terá que ver porque ten unha perspectiva máis alonxada da organización, non lle debe favorciño a ningún responsable, escoita a cidadanía, ve os fallos da organización,…
Porque os oficialistas son tan sumisos? Teño a miña resposta, pero gustaríame que me respostasedes vos.
10 xuño 2009 ás 9:51 am
Do blogue de Antón Baamonde (http://cafenatrincheira.trincheradigital.com/?p=359)
” A información que hoxe publica “El Pais” http://www.elpais.com/articulo/Galicia/consejeros/CRTVG/aseguran/ingresos/7000/euros/mes/elpepuespgal/20090610elpgal_9/Tes mostra o dous únicos intereses dos tres partidos e relación á CRTVG: o control da información e o uso do Consello e Administración para pagar favores ou, directamente, financiar postos de traballo das organizacións. O caso do BNG é clamoroso ¿alguén se imaxina a Leire Pajín no consello de administración da CRTVE ?. ESTES SON OS TIPOS DE TOMADURA DE PELO QUE DESPOIS QUEREN QUE NON TEÑAN CONSECUENCIAS NIN QUE A XENTE LLO TOME A MAL “
10 xuño 2009 ás 9:54 am
Hai que “refundar o partido, como un partido, non como unha suma deles, e abandoar o asamblearismo (a dictadura dos mobilizables)
Eso si queremos voltar a governar, máis se queremos ir de manifas e sacar faixas por ahi adiante cun 7% de votos enton imos polo bo camiño”
Concordo 100% com Xose
E mais, desde fora semelha que no fundo a asamblea serve para frustrar os minoritários que ainda crem no sistema, nada mais, as ideas que vam contra o “aparato” nunca se aprovam, logo funciona como um partido normal, há uma corrente do poder, que mediante o recurso formal dum asamblea fai os apanhos necessários para manter a sua idea inicial, e umas correntes minoritarias que nom tenhem poder real, mas metem barulho e transmitem à sociedade que os do bloco anda todo o dia a hostias, nom sei se me explico…
10 xuño 2009 ás 11:35 am
Respecto do de partido, fronte, assemblearismo…
Há partidos, mui unidos, que são como um PCUS, p.ex. o PP, onde nem há críticos, nem alternativas, nem nada, tudo cozinhado de arriba.
há partidos mui unidos que debatem muito, muito, mas uma vez aprovam algo esquezem as críticas que fizeram e apoiam isso cegamente, p.ex. a UPG ou os do centralismo democrático.
Há partidos, mui unidos, que debatem e debatem e permitem correntes de pensamento (que a diferença dos partidos permitem um ir e vir de possicionamentos e gente) e há sustanciais diferenças entre uns resultados ou outros, p.ex. o PSOE, o PSF… e não são assembleários
Mas há partidos, mui coesionados e mui consolidados que, sem serem assembleários, permitem fórmulas totalmente democráticas para escoller o responsável organizativo, o candidato ao governo, etc… P.ex. o PNV (que faz eleições com urnas em todas as suas sedes: isso é fomentar a participação).
há partidos, com os que seremos muito críticos no demais, mas que eu envejo como podem mobilizar ao seu eleitorado implicando-o na escolha do seu candidato ao governo (p.ex. o partido demócrata americano).
Em definitiva, há múltiplos modelos de partido, frontes e demais mais democráticas internamente ou menos.
Como bem dizia xOsse e outros, devemos “pulsar” à sociedade, saber por onde se move e daí fazer propostas e demais. P.ex., porque não se implica mais aos simpatizantes para que poidam tomar parte de certas decissões (p.ex. escolher candidatos votando-os, ou mesmo parte dos programas…). doutra volta essa massa chamada “simpatizantes” só serão uma cousa mole e indefinida à que tiraremos o zume e deitaremos quando rematar, coma vampiros.
Mas, novamente, o problema está quando uma parte sustancial da organização actua independentemente do debate na mesma porque já tem fidelizado o seu voto a uma proposta. Dá-se o caso de que talvez um 40% dessa organização poderia apoiar uma proposta, mas como no seu seio o 60% votou outra, pois todos em contra. Isso sim é um contrasentido.
Por isso o problema não é sustancialmente U ou não U, mas o seu carácter anti-democrático no funcionamento interno do BNG ao actuar como um colectivo e não como individuos pensantes e membros iguais dos demais companheiros. no fundo, eles são os primus inter pares.
Por isso, eu já não gasto energia mais. Se o BNG reflotar (cousa que duvido) voltarei. No momento em que alguem dea movimentos para criar algo novo, então lá estarei.
A obra já há muito que rematou, por isso já não posso trabalhar nela.
10 xuño 2009 ás 11:55 am
#49: Que custo terá para o BNG que o Sr. Antelo esté no consello da CRTVG cobrando 80.000 € ó ano? Seguir aprobandolle os orzamentos a Zapatero en Madrid? Galiza a cambio dos interese particulares duns poucos? Ese é o trato.
#50 A última asemblea non foi puramente asmblearia, senón depurada. Ese é o problema.
Algúns por gobernar venderían a súa propia nai. Non s dan conta que o nacionalismo xa lle deu esa oportunidade, pero non entenden que nós, os nacionalistas, cando pomos no poder a un dos nosos non é para que se converta nun dos deles. Coa experiencia bipartita descubrimos moitos conversos nos que non volveremos a confiar xamais, vistan como se vistan: de partido, coalición fronte ou calquera outro invento.
Outra cousa que me gustaría comentar: o baile de cifras
Na ANE vendéusenos que Guillerme Vázquez foi elixido portavoz co 55% dos votos. Iso non é que non sexa certo, iso é simplemente mentira. Na ANE había máis de 2400 delegados e GV acadou menos de 1200. Porque non se contan os delegados que, formando parte da ANE e deciden non votar, como abstencións? A quen queren enganar?
Iso mesmo faise logo de cada proceso electoral, agora nas europeas. O BNG acada un 9,40% dos votos, si, pero dunha participación inferior ó 50%. En realidade o BNG non acadou máis que un 4,44% dos votos da cidadanía galega con dereito ó voto. Esa é a medida real, pois non é o mesmo un 16% cunha participación que supera o 67& que un 9,4% cando a participación non acada a metade dos sufraxios posibles. Non se pode tomar como propia a representación dunha parte da sociedade que non se recoñece neses representantes.
10 xuño 2009 ás 12:14 pm
£51: Não esteve lá, mas se disseram que foi elegido com o 55% dos votos está bem dito. Estaria mal se tivessem dito que foi apoiado pelo 55% da assembleia. As abstenções não são votos.
10 xuño 2009 ás 12:34 pm
#52 Discrepo, nunha Asemblea, nun Consello, nun Concello, nun Parlamento,… as abstencións si son votos.
10 xuño 2009 ás 1:31 pm
xOsse dorrío:
Discrepo, as abstencións non son votos, os votos en branco ou nulos si o son…
Nas eleccións do domingo, na miña familia houbo duas abstencións forzadas, e xúroche que os dous tiñan intención de votar e moi claro por quen facelo, (non en todolos casos polo BNG), pero claro, un é unha persoa moi maior e imposibilitada que para sair da casa precisa un despregue de medios moi complicado, de feito levase abstendo a forza nas tres últimas convocatorias pese a estar moi lúcido e seguir atentamente a situación política…
Outro caso é un estudante que tiña o luns un exame e vir a votar supúñalle 3 horas de viaxe de ida e outras tantas de volta, e tamén tivo que absterse…
¿Como diferenciar entre as abstencións as forzosas, os erros de incripción, a xente que non votaría en ningunha circunstancia ou os que en realidade están incapacitados para votar?…
(Nos censos hai incripción duplicadas, xente que xa morreu, enfermos inmobilizados, persoas en coma, dementes senís, etc…).
Outra cousa son os votos en blanco e os nulos conscentes, (non os nulos por erro involuntario, que tamén os hai, hai xente que se trabuca e mete o DNI no sobre e garda a papela no bulso)…
Ises votos brancos ou nulos si que contan, pero ninguen ten dereito a apropiarse do voto de quen falecendo nos días anteriores a unha elección, sigue a figurar no censo…
10 xuño 2009 ás 2:02 pm
Cousas básicas son aquelas que debe existir a todolos noveles da vida, digamos que son os mínimos que cimentan todalas grandes aportacións do ser humano. Neste caso como pode funcionar ben o BNG cando existe unha organización que actúa da forma que o fai a UPG. Eu aínda que estou lonxe do ideario desta organización, penso que a diversidade de opinión é coma a de culturas, enriquece. Claro que é unha pena que eles non pensen así. Eu formei parte das listas abertas, saín elixido e fun a votar a asemblea con varios militantes máis que coñezo e agás un case todos próximos ao sector +BNG. Cada un votou o que lle petaba según consideraba máis acertado, lástima que na bancada de diante houbera uns hooligans que fachandeaban sobre que tiñan que votar a todo que non, logo fun observando que había parte da asemblea (unha gran maioría) que sempre votaban en contra das enmendas, tiñan o muelle prearado. Daba igual o que dixeran estas, si pretendían introducir mellor as novas tecnoloxías, se facían autocrítica a cousas elementais para calquer homo erectus, outras que propoñían analizar e promover melloras nas estratexias, nada nada, todo en contra. Partindo desto digo, ¿Para que sirven as asembleas, xa sexan de delegados ou abertas (sempre pasou iso), cando temos unha parte dos nosos que, ou ben son analfabetos (no mellor dos casos) e fachendean diso, ou ben lles importa un carallo o nacionalismo e Galicia e miran so polo seu cú. Eso a xente non o entende, como me dixo un amigo meu, para facer iso está o PP e son moito máis profesionais ca vós. Son do BNG, pero ante todo son nacionalista, galego e realista. Esto é o que pasa na nosa organización, existe un comportamento sectario que se acepta como democrático. ¿Por que existen concellos onde non se sacou representación e vai voltar a presentarse o mesmo candidato, que curiosamente vai nas listas da UPG? ¿Por que se permite iso?.Se a min que son afiliado me parecen erros intolerables, ¿Que pensan os que palan esto e non o son?
10 xuño 2009 ás 2:34 pm
# 54. Há duas opções: votar ou abster-se.
Abster-se é desistir de votar. Se te absténs não votas. Se te absténs não há voto.
10 xuño 2009 ás 3:38 pm
#56 Manuel, discrepo, en tamén fun nas LA, á miña esquerda estaba un señor da Apu (MI Santiago) e á miña dereita un señor de +BNG (curiosamente tamén MI pero de Ourense) e nin gún dos tres votou automáticamente. Quizais o máis autómata fun eu que ao final xa votaba a todas as enmendas a favor coa raiba que tiña ao ver que non pasaba ningunha.
Mais, en calquera caso as asembleas serven sempre e esta era unha asemblea de transición, que todo o mundo ten claro non resolveu nada máis serviu pra ensinar os dentes e abriu o camiño da segunte que ten que ser a de verdade.
O traballo agora é facer o que estamos a facer. Intercambiar opinions, abrir pontes entre diferentes colectivos e prepararnos para a seguinte á que temos que chegar con candidaturas ben definidas e que supoñan un apoio interno maioritario.
Por iso vos pediría que sigades así abrindo o melón e lanzando liñas e traballo.
Non collen (penso) nesta páxina expresións como a que usou antes RoiXordo (“desencontro irmand.”). Aquí estamos a tender pontes, non a faltarnos ao respecto.
Concordo tamén co que dixo ante Filipe, non é o momento de rachar os carnets.
10 xuño 2009 ás 3:43 pm
Manuel e que me dis de candidatos municipais que aprensentanse por segunda, terceira e mesmo cuarta vez perdendo votos de eleccion en eleccion???
10 xuño 2009 ás 3:57 pm
Alguma vez houve uma iniciativa séria (proposta e votada) de re-estrurar o bloque como um partido normal, nom uma fronte?
Qual pensades que seria o apoio que acadaria algo assim se votassem os militantes?
10 xuño 2009 ás 4:39 pm
O BNG está en estado de desgüace e só non o ven os que teñen cargos internos e institucionais.
Un exemplo do que facemos desde hai 10 anos:
que dín as nosas webs?
http://www.guillermevazquez.org/web/
http://www.maisbng.org/web/
http://www.uniondopovogalego.org/
http://www.bng-galiza.org/opencms/opencms/BNG/global/seccions/portada
Unha posible leitura:
Nas webs de ocasión para o poder interno,(+BNG e +UPG), niente,non hai tema,non hai de que falar unha vez contados os votos. Iso dí moito de a que andamos, da pouca coherencia e pouco traballo, do pouco peso organizativo e político das falsas alternativas da ANE.
Na web UPG, falan só do seu embigo, nada mais hai no mundo. Tamén isto ten unha traducción ao que leva sido a UPG nos últimos 10 anos e do que neste blog xa se fala dabondo, así que non necesita mais explicación.
Na web BNG falan de eles mismos, dos cargos institucionais e orgánicos do BNG,é como se quiseran xustificar que traballan, unha páxina gris e autopublicitaria en clave interna. Os artigos de opinión son de PC, GV, CA, que triste, non? en portada 3 fotos de GV e 1 de CA, que triste, non?
Páxinas comarcais:
http://www.bng-galiza.org/opencms/opencms/BNG/pontevedra/seccions/portada
http://www.bng-galiza.org/opencms/opencms/BNG/ourenseocarballinho/seccions/portada
Grises tamén as páxinas comarcais a ás veces sen actualizar desde hai 3 anos.
Non ten explicación que a estas alturas do século XXI teñamos así ás webs, ou non cremos no mundo das novas tecnoloxías ou somos uns vagos. Calquera das dúas explicacións é dificil de asumir.
Houbo outras páxinas mais modernas, pero a páxina importante é a do partido e esa está seriamente afectada de aburrimento falat de interese.
Se non sabemos manter unha web, como imos xestionar unha consellería?
Se non sabemos mandar e_mails, como imos respectar o dereito a protección de datos?
Se non sabemos facer atractiva unha web, como imos vender a necesidade de defender o galego?
Se non damos gobernado a nosa casa, como pretendemos que nos voten para gobernar un país?
Os que demostraron esta incapacidade para facer ben as cousas son todos os que están no poder interno e institucional, a UPG, PNG, Quintanistas, etc, ou sexa UPG e +BNG.
Só queda unha solución, refundar un BNG sen partidos e que nesa nova estructura non haxa ningún privilexio adquirido, intentar facer estructuras locais de consenso con persoas elexidas por perfil e valía, e de aí hacia arriba ir creando un partido novo con xente diferente pero de consenso, que non de negociación, a cociña ten que acabar, o de pon o teu inutil para eu poñer o meu ten que acabar.
10 xuño 2009 ás 5:18 pm
#60: Novo, si a houbo. Esa foi a proposta de +BNG. Eles son os que falaban de converter o BNG nun partido de masas.
10 xuño 2009 ás 7:10 pm
Coincido coa análise de X.M. González.
Noutro post meu din conta do meu desencanto pola deriva do BNG e comentaba que polo meu caletre pasaba a idea de absterme nos seguinte comicios.
Estes chegaron e o meu voto/escravo levoume doutravlota a votar BNG. Pero nesta ocasión a abstención estivo a un paso. Moitos ex-compañeiros meus de militancia nacionalista quedaron na casa. Ficarei eu nas vindeiras eleccións? Seguramente, porque non vexo moitas expectativas de cambio.
Hai meses no meu caletre rondaba a idea de volver á organización. Hoxe o que me ronda é a idea de que, seguramente, o mellor será a refundación dun partido de verdade nacionalista e de verdade de esquerdas.
Eu, e moitos máis ca coma min están fora da organización, sí vemos culpables desta deriva. Os dirixentes dos últimos anos, e as súas políticas, están motivando o desapego dos que sempre apoiamos ao BNG das citas eleitorais. Agora o único que nos chega son os intentos vergoñentos desos mesmos dirixentes en conservalas súas posicións de privilexio no BNG e na sociedade.
Sinceiramente, non creo posible a refundación do nacionalismo desde o BNG. Mellor botar a navegar outra embarcación que recupere a tradición combativa do nacionalismo galego. Somos moitos os que estariamos dispostos a bogar nela.
Acubillarse en desculpas de mal pagador por parte dos dirixentes actuais do BNG non é de recibo. Eles, e a súa nefasta política, son os culpables de que nos atopemos nesta situación. Deixémolos á deriva. Moitos xa non volveremos confiar neles… e penso que tampouco no BNG como tal.
10 xuño 2009 ás 7:12 pm
O que é evidente non precisa de máis comentarios :
1.- O resultado do domingo é un anticipo da desfeita eleitoral das municipais do 2011, especialmente nas cibdades (en todas).
2.- A cuestión fundamental, a definición política e caracterización da praxe do BNG na coxuntura actual, segue sen definirse.
3.- + BNG e UPG comulgan no esencial : un BNG bipolar e, mentras chegue a batalla final, a repartirse o que hai. O resto sobra. Tamén a nivel comarcal.
4.- E, por riba, temos que aturar que os responsables ideolóxicos da desfeita (Antón Losada e cía) pontifiquen que o BNG debe xirar máis á dereita !!!!.
P.D : síntoo moitísimo, pero co que hai na dirección do BNG non hai moito remedio.
10 xuño 2009 ás 7:18 pm
#61 Mas eles não digerom explícitamente de acabar com os partidos dentro do BNG, não é?
10 xuño 2009 ás 8:13 pm
Eu fun en +BNG na AN, e eu votei en contra das propias enmendas de +BNG que falaban de superar o frontismo, así como de calquer outra que fora nise camiño.
Para min son duas cousas distintas a política de verdade e o marketing electoral…
No BNG precisamos das dúas, a política de verdade é algo bastante interno e pouco trasparente, pero eu aspiro a que no BNG a fagamos e a fagamos ben, con múltiples posicións e propostas que a través de diversas cribas, cheguen a unha posición de sintese que se materialice nunha liña de fondo que se siga polos grupos parlamentares e municipais…
Tamén precisamos un bo marketing electoral, e iso é algo que ten moito mais de foguete de feira, pero hai que facelo tamén moi ben, e case deixarse guiar por bos profesionais e buscar o mellor “producto” como cabezas de candidatura para “cartel”, ainda que os mellores políticos teñan que ocupar un papel secundario nas listas, e tamén asumir algunha servidume na acción dos grupos políticos cara a galería e na liña de iso que as veces chamamos despectivamente electoralismo, pero é algo que hai que facer as veces, (salvo que queramos falecer de “integridade”)…
10 xuño 2009 ás 11:38 pm
Uf! como estades!.
De verdade pensades que este resultado (malo) ten a importancia que lle estades a dar?
Este resultado estavos dicindo que o BNG está mal: xa se sabía; e avisando de que pode quedar reducido a nada: tamén se sabía, non é ningunha novidade.
De acordo que senta mal que esas verdades se fagan máis evidentes, pero insisto, non din nada que non se soubese.
Despois adicádevos a rajar contra a asemblea. Paréceme ben que non vos guste o resultado, hai motivos razoables para que sexa así, pero o proceso foi bastante sorprendente con respecto ao que se sou ver na política.
Eu non son militante, nin me relaciono co BNG máis que cando voto (e non sempre). Obviamente non asistin á asemblea nin coñezo o funcionamento do BNG mais que a traves de internet e do que me conta algún amigo.
Con esa perspectiva vin que nesa asemblea houbo bastante máis democracia que a que soe ter calquera reunión de un partido. Vale, seguro que terá moitos defectos, e que puido ser de moitas outras maneiras, pero no contorno no que nos movemos non recordo nada parecido, nin de lonxe.
Vale que os seus resultados parecen non convencer a ninguén, pero é o que saiu dunhas votacións e da a impresión de que acatar resultados electorais non vai con vós.
Tamén hai algunhas críticas das que saen coas que estou de acordo: por exemplo no desinteres pola internet tan pronto pasan unhas eleccións, ou que os dirixentes (ou un grupo dentro deles) desincentiva e desmoviliza o achegamento de novos militantes, ou cando menos novos colaboradores se non son da súa corda. Sen embargo, respecto disto último unha cousa que non ides comentar: non toda a culpa de que a ‘xente corrente’ se aparte do bng é dos vosos dirixentes, a vós tamén vos toca algo, por que ler os vosos cometarios ( e outros que levo anos vendo pola internet) e pensar que militando vas estar metido nun ambiente tan negativo non creo que motive a moita xente a participar.
Ale, un saudo, e os que queiran marchar que marchan os que queiran repetir as súas peleas nun partido novo que as repitan, pero os que quededes un pouco de paciencia, e a ver se para as seguintes autonómicas tedes un proxecto, polo menos para seguir dando o coñazo, ainda que non subades gran cousa
.
10 xuño 2009 ás 11:47 pm
# 64 Machiño, mais xiro a esquerda co actual non hai.
A sociedade real (non a que os lunaticos da U teñen na sua cachola) non funciona tanto en clave esquerda-dereita
O final non é todo tan complexo
Varios apuntes:
-A comparacion entre Guillerme V. e Quintana é de risa. E a diferencia entre un grande politico (Quin) e un gris persoaxe.
- A xente nova non se sinte identificada cos batasunos de galiza nova. Nin se identifica cas campañas, nin cas maneiras de actuar. Por tanto non votan BNG, cando foi a xente nova a que sempre apoiou o nacionalismo.
- A xente busca un partido chamativo, que faga medianamente ben as cousas, un partido serio e ante todo un lider carismatico.
- Mentres vivamos dirixidos por iluminados amantes do rexime cubano e ruso que entenden a politica como un medio de subsistencia imos de cu.O peor de todo e qeu vai galiza.
- A UPG segue a enchufar xente. Por exemplo, recentamente, a Conselleria de normalizacion linguistica da Coruña e un niño de chupopteros da UPG, ben amaestrados.
O problema dos enchufes e que coartan a liberdade de expresion. Cando unha asemblea do BNG se converte nunhas eleccions en calquer concello de 1000 habitantes de ourense (carrexo da UPG, votantes con muelles no brazo da UPG, votacion de enmendas mecanicas sin saber nin razoar o qeu se vota, so o que diga…a UPG) esa asemblea e ese partido deixan de valer para nada, porque son o mesmo cos demais pero en modo cutre.
O BNG xa non vale. So quedan a UPG e catro resistentes. Ou montamos algo novo, con outras dinámicas ou camiño ao finiquito. A UPG vai seguir igual, os postos de traballo na CIG, na mesa pola normalizacion bla bla, en Adega etc van a misa
10 xuño 2009 ás 11:50 pm
Por ultimo dicer que despois de 10 anos de militancia e de votar fielmente ao BNG, desta vez decanteime con toda a dor do meu corazon co voto en branco.
Por que nos forzaron a chegar a este extremo a tantos militantes e simpatizantes cargados de ilusion?
Por que Roberto Mera (unha persoa normal) esta na casa e Paco Rodriguez (un trastornado obsesionado co comunismo) na executiva?
11 xuño 2009 ás 12:14 pm
A reacción ante esta afirmación dará a medida do que somos e aspiramos ser. velahí o nos gurtel ou como se diga
http://www.elcorreogallego.es/galicia/ecg/rueda-levanta-alfombras-acusa-bloque-beneficiar/idEdicion-2009-06-11/idNoticia-436399/
11 xuño 2009 ás 2:39 pm
Bom, contesto-me a mim proprio, nom deverom explicita-lo porque depois os de +BNG falavam de se conformar como partido, logo o BNG seguiria a ser uma fronte, de verdade nunca ninguém fijo esta proposta a sério?
11 xuño 2009 ás 3:37 pm
#71 Que eu lembre, ese debate nunca se deu nunha Asemblea Nacional do BNG de maneira explícita e formalizada. Porén, hai unha clara consciencia de que unha parte da militancia así o entende e defende: a candidatura de Camilo, no ano 2001, ía nese sentido; e a actual de Carlos Aymerich, tamén.
A diferenza está nos ritmos e no nivel de apoio, que evidentemente fai que a tarefa sexa máis viable agora que no 2001. O que +BNG pretende é: 1º simplificar o mapa de siglas do BNG, mediante a integración dos colectivos que se sintan identificados co novo proxecto (previsiblemente, ESG, Inzar, PNG-PG e EN); 2º dotar o novo organismo (plataforma ou corrente) dun grao de cohesión organizativa e ideolóxica que permita un funcionamento horizontal; 3º profundizar no diálogo con todos os sectores que desexan unha revitalización do BNG, desde novas bases de ideas, de mensaxes, de fórmulas e de proxecto político para o país; 4º aglutinar a maioría da militancia do BNG (a presente e a que poida entrar) en torno a ese proxecto de cambio; e 5º desde unha posición de apoio maioritario ao novo proxecto, propiciar as mudanzas necesarias para que o BNG sexa percibido socialmente como unha forza nacionalista, de esquerdas, atraente, moderna, capaz de escoitar e de propor alternativas.
Haberá que ver o que se consegue de todo iso, mais vale a pena tentalo. Non exclusivamente desde +BNG, non se me entenda mal, senón desde todos os grupos que desexan cambiar o actual estado de cousas.
Saúdos.
11 xuño 2009 ás 4:07 pm
Filipe obrigado, só não acabo de entender porque não se é mais explicito, “vam nesse sentido”, “mudanzas necessárias cara (…) para ser percibidos como”, enfim, chamar-lhe as cousas polo seu nome normalmente é bom. Superar o frontismo para ser um só partido, com correntes ideológicas diversas e todo issso mas um só partido, digo eu.
11 xuño 2009 ás 5:20 pm
Nestes momentos nos que Feijoo está a facer todo tipo de estropicios coa nosa Nación, todo o nacionalismo galego deberíamos estar xuntos. Pero hai un certo grupo de individuos no BNG que che quitan as ganas de facer nada. Refírome, evidentemente, a UPG e ao seu lider Francisco Rodriguez. Cómo pode ser que envien para casa a xente coma Camilo Nogueira ou Beiras e que Francisco Rodriguez siga aí ano tras ano sen asumir responsabilidades? Eu estou dacordo que chegado un momento hai que renovar a xente. Pero casualmente botan a todos menos a Francisco Rodriguez, e índa por riba poñen de lider do partido a un tío que parece que se está escarallando de risa todo o tempo.
Nestas eleccións, evidentemente non votei polo BNG, índa que Ana Miranda paréceme una muller moi preparada para o posto, pero non podo dar o meu voto a menos que se faga unha renovación total das ideas, obxectivos, etc…
E que se vaian preparando para as municipais, porque con candidatos como Tello, e Santi Dominguez a ostia poder ser monumental.
11 xuño 2009 ás 6:40 pm
#73 novo: Ti o dis, e eu subscríboo. Co tempo, ese valioso aliado cando se sabe xestionar, probablemente moitas máis persoas se sumarán a esta posición que, a día de hoxe, perdería por ampla marxe nunha consulta entre a militancia. E isto é como os referendos de autodeterminación: só se convocan para gañar, ou do contrario é un retroceso.
Saúdos.
P.S.: Había ben tempo que non me dicían que debía falar máis claro
11 xuño 2009 ás 9:21 pm
Con algo de retraso por problemas laborais contesto ou puntualizo gustosamente a algún comentarista.
MEENDINHO:
Dis que, seguíndome a min, deixas o barco.
Pois ben, eu non quero que ti deixes o barco. Eu o que non quero é que se estea a sabotear ó BN a todas horas. Se alguén cre de verdade que o BNG xa non vale, e iso vaino levar a torpedealo constantemente, o mellor é rachar axiña, dun xeito digamos amigable.
Agora ben, e insisto, eu non quero que ninguén marche do BNG; e menos o EI, a quen considero moi necesario, aínda que só sexa por elemental cuestión aritmética, como abaixo direi. Amais diso, tamén por razóns de afecto persoal a xente de ben que coñezo, e cuxa amizade nos preza, a ruptura sería doente de máis.
Iso non obsta a que, reitere unha vez máis que determinadas actitudes do EI teñen sido, na miña opinión, profundamente desafortunadas. Por exemplo, a humillación pública de Quintana (non deixarlle falar na AN; o emprego da expresión Quinigá, etc.). Ou darlle a victoria á UPG na AN por despecho contra +BNG. Ou estar tódolos días na prensa atacando ó BNG (os trapos sucios ímpanse na casa). En calquera caso remítome ó que abaixo direi sobre o EI.
E no que atinxe á escisión reitero unha vez máis os exemplos históricos da Unidade Galega de finais dos anos 70, de Coalición Galega de mediados dos 80, do Partido Andalucista, de Eusko Alkartasuna ou de Izquierda Unida. “Historia magistra vitae est”.
XOSSE DORRÍO:
Pregúntasme por qué digo que Beiras e mailo EI son un problema para o BNG se non están nos órganos de dirección.
Eu coido, de entrada, que si están no órgano máis importante: o Parlamento do BNG (Consello nacional), no que ademais son a chave.
Do EI depende en boa medida a futura dirección que tome o BNG. Se o EI se pon en plan caprichoso, con actitudes puerís, do estilo de “ou recoñecedes barco como animal acuático ou marchamos do BNG”, o único que se conseguirá é que unha entente entre UPG e +BNG.
Mais, se o EI actúa con sentidiño, con humildade, sen zaherir en público ó BNG, será o EI quen condicione en boa medida o futuro do BNG.
Vouche contar un segredo: ó pouco das eleccións autonómicas estaba nunha cea cuns amigos próximos á UPG e recibín unha chamada dun amigo do EI (¡incrible, son quen de falar –e xantar- con todos!), polo que saín do comedor para poder falar con plena liberdade. Pois ben, o meu amigo do EI e máis eu estabamos de acordo practicamente nun 100% da análise electoral; e a un 70% en cuestión de estratexia política interna. ¿Por qué logo me sinto agredido cada vez que leo os post de xente do EI, ou as novas na prensa? Pois porque o EI non actúa co espírito de irmandade, e coa intelixencia política, que este meu amigo do EI si amosa en privado.
Novamente remítome ó que abaixo direi respecto do EI.
Recoñézovos o mérito de que existise a AN; e tamén de que a Executiva encabezada por Quintana dimitise daquela.
Discrepo contigo na análise da Voz de Galicia. Certo que o BNG (Quin en particular) tivo moitos error (os bailes cos vellos perante toda a lexislatura por exemplo). Certo que a prensa endexamais nos tratou ben. Pero nunca se nos deu un trato tan duro como o da Voz antes das autonómicas. A Voz saíu a afundir o goberno bipartito. E conseguiuno. Iso non é botar balóns fora. É unha realidade. Outra cousa é que nos (iso acéptocho) lles demos munición contra nós mesmos.
Discrepo tamén contigo, e co EI, na, para min, falacia do asemblearismo. Gustoume moito a definición de Xose: o asemblearismo é a “dictadura dos mobilizables”.
Eu non teño unha decisión clara sobre se é mellor o asamblearismo ou o sistema dos delegados. Cando se acabou co asemblearismo eu fun dos que votou en contra do sistema de delegados, e non por telo claro, senón por respeto a aqueles militante que devecían polo asemblearismo, e que dicían que este un sinal de identidade do BNG que só cunha maioría moi cualificada debía ser trocado.
Pero ofrézoche un trato xOsse dorrío. Deixémonos de asemblearismo ou delegados, e vaiamos democratizar de verdade ó BNG. Obriguemos (dado que temos maioría no CN) a que as cuestións máis relevantes se fagan mediante primarias (elección do presidenciable á Xunta; cabeceiras das listas nas eleccións xerais ou europeas). Xa imaxinarás a quen iso non ha gustar. Pero a ti e a min, que somos demócratas radicais, seguro que nos parece ben. Loitemos xuntos por iso. Que a militancia poida votar, coma no EAJ-PNV, en furna en cada sede comarcal, e cun horario de votación amplo (todo o día). Iso é democratizar radicalmente ó BNG. E o demais son discusións bizantinas, pois o resultado dunha asemblea aberta tería sido máis ou menos idéntico ó do sistema dos delegados. Non así as primarias, nas que a xente non ten que se posicionar en público, nin aturar tediosas ponencias, enmendas, acordos e trasacordos, etc.
En calquera caso, se de min dependese, eu voltaría ó sistema asemblear, para contentar ós decontentos. Pero insisto, loitemos xuntos polas primarias.
DANIEL:
Dis que non caben aquí expresión que falten ó respeto como a miña de Desencontro Irmandiño.
Home, coido que exercín a miña liberdade de expresión e non faltei ó respeto a ninguén. Máis irrespetuoso era o emprego da expresión Quinigá á que eu contestei nalgunha ocasión dicindo que o EI era o Beiragás.
En calquera caso, eu estou pola labor de tender pontes. Pero ollo, “todos” temos que tendelos. E se “algúns” critican duramente, obvio é que, deportivamente, deben aceptar ser obxecto doutras críticas iguais de duras. E dende logo a expresión Desencontro Irmandiño non é precisamente insultante. En todo caso irónica.
FILIPE DIEZ:
Careces de razón cando afirmas que a escisión só é factible se a facemos todos organizadamente, tras dar internamente a batalla, e cun proxecto claro e unitario.
E non a tes por algo moi sinxelo que debeu pasarche desapercibido. E é que se estamos xuntos non somos nós os que temos que marchar, pois témo-la maioría do CN.
Por iso considero particularmente absurda a escisión dende o EI.
ENCONTRO IRMANDIÑO:
1º) Eu coido que no EI sementouse moito histrionismo, e agora este abrolla.
2º) O EI ten que asumir que perdeu na AN. E non pasa nada, simplemente perdeu. Iso non pode levar a actitudes caprichosas ou puerís tipo “rachar o xoguete” ou “la maté porque era mía”, que desmerecen a quen así actúa.
3º) O EI ten a chave no CN. Por iso é moi importante que actúe con lucidez xa.
4º) Eu coido que o EI, en xeral, coincide máis no modelo de sociedade con +BNG que coa UPG. Alomenos iso ocorre ca xente que eu coñezo do EI. Ou cecais me trabuque, e o EI estea nunha posición ideolóxica intermedia entre a UPG e +BNG. O que tampouco é malo, pois precisamente sirve que para que sexa o EI o fiel da balanza. Pero isto esixe sempre que o EI actúe sen histrionismo, con lucidez.
5º) Xa o dixen noutrora, no que a min atinxe eu téndolle a miña man ó EI; quero que faga política dentro do BNG. Coido que son imprescindibles arestora, cando a UPG non deu controlado o CN do BNG.
Hogano, a UPG xa non é o “partido hexemónico” de que tanto fala a prensa. A UPG ten arredor dun 45% da AN, e o MGS outro 3%. Xuntos son o 48%. Xa que logo, é posible unha política de “portas abertas” á sociedade coma sempre defenderon Beiras ou Camilo, e como agora defende +BNG (ateigado de ex-beiristas e ex-camilistas, lembrádeo).
6º) Eu quero a rehabilitación pública de Beiras (e de Camilo) dentro do BNG. ¿De qué xeito? Pois do máis serio posible: indo no posto que lles compre nas listas electorais en que proceda. Encantaríame velos no Congreso dos Deputados, por exemplo. Ou en Europa. Ou no Parlamento Galego. Outra cousa é que o liderazgo (ser presidenciable) corresponde a unha xeración máis nova.
7º) En fin, fique claro que eu non quero que o EI marche do BNG. Todo o contrario, quero que fique para facer política coa chave que o EI ten no CN. Pero para iso compre madurez. E ata o de agora o EI coido que se trabucou moito.
8º) É a miña opinión; e non creo que resulte insultante. Pero tampouco temos que collela con papel de fumar. En calquera caso… unha forte aperta irmandiña.
11 xuño 2009 ás 10:18 pm
Rañolas, concordo contigo completamente!